Yazılar

Çoğu insan bunun farkında olmasa da, 50 veya 60 yaşından sonra sağlığınızla ilgili inançlarınız, gerçek sağlık sorunlarınızdan daha tehlikeli olabilir. Kulağa dramatik gelse de, bir an için dürüst olalım. Şunları yapan kaç kişiyi tanıyorsunuz? Yaşlarına uygun olmadığını düşündükleri için kuvvet antrenmanlarından kaçınıyorlar "Zayıf kalmak" için öğün atlıyorsunuz ama kendinizi sürekli yorgun hissediyorsunuz. Kötü uykunun "yaşlanmanın normal bir parçası" olduğunu düşünüyosunuz. Bilerek veya bilmeyerek bizi daha hızlı yaşlandıran çok fazla sağlık efsanesini normalleştirdik. Bu mitler, yanlış inançlar ya da bunlara ne ad veriyorsanız, hayatımızı zorlaştırmakla kalmıyor, aynı zamanda canlılığımızı, enerjimizi ve yaşam yıllarımızı da mahvediyor. Ve en kötüsünü biliyor musun? Çoğu insan çok geç olana kadar bunları sorgulamaz. O yüzden sizden tek istediğim bugün bunu değiştirmemiz. 1.Efsane: "60 yaşından sonra rahat olmalısın." Evet, vücudunuz değişir, eklemleriniz sertleşebilir ve kas kütleniz doğal olarak azalır. Ama bu, kırılacağınızdan emin olmadan dikkatli yaşamanız gerektiği anlamına gelmiyor. Aslında insanların 50 yaşından sonra hareket kabiliyetlerini, bağımsızlıklarını ve enerjilerini kaybetmelerinin bir numaralı nedeni yaş değil, kas kaybıdır. Peki...

1) Açık havada düşünmek 2) Yürürken kolları sallamak 3) Yabancı dil öğrenmek, her gün yeni sözcükler öğrenmek 4) Zihinsel jimnastik ( akıl oyunları, meditasyon) 5) Rutin davranışlardan vazgeç ( farklı elle telefonu tut, farklı yoldan git) 6) Entelektüel zevklerinizi geliştirmek için her gün mutlaka iyi bir özdeyiş antolojisinden birkaç cümle oku. 7) Her gün güzel bir resme veya fotoğrafa bakmaya çalış. 8) Sevdiğiniz bir müziği bir süre gözleriniz kapalı dinle. (özellikle klasik müzik) 9) Günde aklınızdan 60-80 bin arasında düşünce geçer. Bu düşünceler ne hakkındaysa hayatınızda ona göre şekillenir. 10) Bir konu hakkında düşünürken, nasıl düşündüğünüzü de gözlemleyin. Düşünmek üzere düşünmek beyin ve düşünce kapasitesini arttırır.

Carl Jung'un eserlerindeki temel fikirlerden biri, hayatımızdaki kalıpları gözlemlememiz gerektiğidir; sessiz alışkanlıklarımızı, çevremizdeki insanları ve en önemlisi bilinçsiz eylemlerimizi. Hâlâ ruhumuzu, neden davrandığımızı ve hayatımızdaki belirli olayların neden gerçekleştiğini çözebilen en büyük beyinlerden biri olarak kabul ediliyor. Çoğu eylemlerimizden kaynaklanıyor, ancak çok azımız bunun farkında. İnsan zihnini çözümledi ve kendimizi nasıl taşıdığımız ve düşünce tarzımıza dayanarak, hepimizin ne tür duygusal yükler ve çözülmemiş sorunlar taşıdığımızı ortaya koydu. Artık Carl Jung'un herkese uzak durmasını tavsiye ettiği kişilerin bir listesi var. Neden mi? Çünkü onlara güvenilemez ve yavaş yavaş tüm enerjinizi tüketirler. Dolayısıyla yaptıklarının farkına varıp kendileri üzerinde çalışana kadar bu 5 tip insandan kesinlikle uzak durmalısınız: 1.Sürekli Kurban Hepimizin hayatında hayatın kurbanı olan birileri vardır. Başlarına hep kötü şeyler gelir, hep şanssızlık yaşarlar, herkes onları incitir ve onlar asla kötü bir şey yapmazlar. Onlar asla suçlu değiller. Olan her şey başkasının suçudur. Bir şekilde, asla sebep onlar değildir. Sadece sonuçlarına katlanmak zorundadırlar. Farkında olmadıkları şey ise, çoğu zaman her...

Adamcılık ile şahıscılık sık sık aynı kefeye konur ama aslında farklıdır. Adamcılık, aidiyetin abartılmış halidir; sadakati liyakatin önüne koyarak kurumu kişiye mahkûm eder. Şahıscılık ise kaçınılmazdır; çünkü insan belleği yalnızca sembollere değil, onlara anlam katan yüzlere bağlanır. Fenerbahçe’nin tarihi de bu yüzlerin izleriyle yazıldı. İşgal yıllarında kazanılan General Harington Kupası kulübü sahadan çıkarıp ulusal bir simgeye dönüştürdü. 1930’ların ve 40’ların zorlu günleri, yöneticilerin ve futbolcuların fedakârlıklarıyla hafızada yer etti. 1950’lerde Lefter bir kuşağın aidiyetini sembolleştirdi; 1960’larda Can Bartu hem futbolda hem basketbolda milli formayı giyerek çok yönlü bir efsaneye dönüştü. 1968 şampiyonluğu ise dönemin kadrosunu ölümsüzleştirdi. 1989’da Oğuz, Rıdvan ve Aykut’un öncülüğündeki 103 gollük rekor hâlâ anlatılır. 1996’daki dramatik kayıp, sahadaki donmuş yüzlerle hafızaya kazındı. Bu hayal kırıklığının gölgesinde, 1998’de başlayan Aziz Yıldırım dönemi kupalar kadar krizlerle ve davalarla da anıldı; özellikle 2010–11 sonrası direniş onun adıyla özdeşleşti. Bu dönemde sahada ayrı bir hikâye yazılıyordu: Alex. 2004’te gelişinden 2012’deki vedasına kadar yalnızca oyun zekâsıyla değil, liderliği,...