07 Ekim 2025
İzmir’in Söylediği
Smyrna’nın taşlarında yürüdüm bir gece,
Ay, körfeze düşmüş bir sır gibi sessizdi.
Urla’nın rüzgârı, eski bir şairin nefesi,
Zeytin dallarında zamanın soluğu gizliydi.
Bergama’da bir tanrı uyuyordu hâlâ,
Mermerin altında unutulmuş dualar.
Selçuk’ta bir çocuk, Efes’in gölgesinde,
Tarihle oynuyordu, kumdan bir agora kurarak.
Çeşme’de tuzlu bir gülüş kaldı aklımda,
Deniz, geçmişi köpükle anlatıyordu.
Bir martı, Homeros’un dizelerinden fırlamış gibi,
Körfezin üstünde döne döne kayboldu.
İzmir rüzgârı ürperiyor içimde
Ne tam antik ne tam modern bir ezgiyle.
Her sokak, her taş, her rüzgâr—
Bir zamanlar yaşanmış ama hâlâ yaşayan.
Ali Aykut Tenğerli
