Fenerbahçe

Fenerbahçede hem futbolcu hem de hoca olarak efsane olmuş yegane isimdir Aykut Kocaman. Çocukluğumun gol kralı, yetişkinlik dönemimin yıkılmaz kalesinin komutanıdır. Fenerbahçeliliğe gözümü açtığımda 3 yıldız beni büyülemişti. Rıdvan Dilmen, Aykut Kocaman ve Oğuz Çetin. Henüz 8–9 yaşlarımdaydım. Fenerbahçe’nin en şaşalı senesine uyanmıştım. 103 gollü şampiyonluğu tam manasıyla idrak edemesem de Fenerbahçeliliğin hücrelerimde yer etmesi için yeterli cephaneyi doldurmuştum heybeme. O yıllarda Rıdvan Dilmen hayranlığım ağır basıyordu. Saçlarını uçurtma yaparak koşuşu, rahat çalımları ve kendine özgü haliyle sadece beni değil o yıllarda tüm Fenerbahçelileri peşinden koşturuyordu. Kırılması zor olan rekora müthiş bir gol/asist katkısıyla destek vermiş, o yılın tartışmasız mvp’si olmuştu. Sonraki yıllarda ilk olarak tsli yesiç’in ayağını kırmasıyla başlayan sakatlık furyasının ardı arkası kesilmemiş, o sezondan sonra 3–5 maçlık parladığı sezonlarla Rıdvan hasretimizi dindirmeye çalışmış, ama o 88–89 sezonunun tadını bir daha yaşatmadan erken bir vedayla futbolculuktan kopmuştu. Canımız ciğerimiz Rıdvan’ı ve hatta İmparator Oğuz’u başka bir yazının konusuna...