07 Ekim 2025
Zamanın Çarkında
Sabahın sessizliğinde çalan bir çan,
Uykunun koynunda kaybolan bir an.
Gençlik, bir gölge gibi geçti yanımdan,
Fark etmeden, tutmadan, sormadan.
Takvim yaprakları düşerken sessizce,
Her biri bir hayal, bir eksik cümle.
Koştum durmadan, bir yere varmak için,
Ama yol, hep aynıydı—dönüp başa giden.
Saatler birer zincir, bileğimde ağır,
Her tik tak, bir hatıra, bir yarım karar.
Zaman beni izliyor, ben onu kovalarım,
Ama o hep bir adım önde, ben hep yarım.
Bir gün durdum, baktım gökyüzüne,
Güneş batarken, içimde bir türküyle.
“Hayat bu muydu?” dedim, “Bir bekleyiş mi?”
Zaman güldü, “Hayır,” dedi, “bir geç kalıştı.”
